En wit werd grijs, want hoeren sterven van de honger zodra hun clienteel verstek geeft. Sluipen, zachtjes stil wezend op de vloer van onze dromen, geef ons een hamer en we verkopen hem. Dat is goed voor de ecnomie, mevrouw, het algemeen welzijn, wij en de anderen, hoewel, misschien niet die ene anderen want zij stelen ons zelfbeeld, en geef toe mevrouw, wat is een mens zonder spiegel. Aan elke muur een oog en nagel er tevens eentje in je aars want een vezelrijk dieet is van belang. Wees stil en draag die broek, dan verschil je genoeg van de rest om erbij te horen. Wees stil en lees dat boek, samen verguisen we cynisch gniffelend de ongenuanceerde boodschap van die centrumlinkse fascist.

Littekens verzamelend banen we ons een weg door dit naar schijt en verveling smakend voorproefje van het zijn, net als alle anderen die niet te druk bezig zijn met sterven. Minzaam glimlachend scheurt de wetenschap ons aan vlezige repen niets , vergeten wormen van gisteren.

Ik weet het al lang niet meer, u?